Znajdź nas na Facebook - rozwiń/schowaj

Edukacyjne Czwartki

- spotkania praktyków, badaczy i pasjonatów edukacji.

Zapraszamy do udziału w cyklu otwartych spotkań pedagogów, którym bliskie jest myślenie o jakości edukacji i jej społecznym znaczeniu. Chcielibyśmy stworzyć przestrzeń do wzajemnej dyskusji między różnymi podmiotami zajmującymi się profesjonalnie edukacją.

Zaproszeni są zatem wszyscy, dla których edukacja stanowi wartość i pasję, którzy łączą teorię z praktyką i pragną podzielić się swoimi doświadczeniami i przemyśleniami: nauczyciele, wychowawcy, dyrektorzy, tutorzy, trenerzy, doradcy, metodycy, badacze.

Harmonogram spotkań:

Piętnaste seminarium z cyklu W poszukiwaniu nowych rozwiązań we wczesnej edukacji: forum wymiany myśli i doświadczeń pt. Ilustracja w książce dziecięcej – jej zadania, funkcje i potencjał edukacyjny.

Prowadzenie: Aleksandra Łamasz  

Ilustracja to nieodłączny element książki dla dziecka. Interpretuje i dopowiada tekst, objaśnia małemu odbiorcy otaczający go świat, jest też pierwszym kontaktem ze sztuką. Aby wzbudziła zainteresowanie, musi być dostosowana w treści i formie do psychicznych cech odbiorcy w różnych okresach rozwoju i korespondować z tekstem literackim; powinna także wyróżniać się możliwie wysoką wartością artystyczną. Znajomość cech dobrej ilustracji, jej zadań i funkcji, a także preferencji obrazowych najmłodszych czytelników stwarza możliwości jej różnorodnego wykorzystania w edukacji. Na seminarium zostaną przedstawione propozycje pracy z ilustrowaną książką dziecięcą w przedszkolu i w nauczaniu początkowym.

Aleksandra Łamasz: bibliolog, bibliotekarz akademicki. Interesuje się ilustracją książkową, w szczególności relacjami między obrazem a tekstem.

 

Termin: 24 maja (czwartek), godz. 17.00

Miejsce: Dolnośląska Szkoła Wyższa, ul. Strzegomska 55, sala 111  

 

ZAPISZ SIĘ NA TO WYDARZENIE - KLIKNIJ TUTAJ

Zrealizowane spotkania:

26.04.2018 | dr Aneta Słowik i Łukasz Rogoziński

Podczas spotkania zapraszamy do podjęcia refleksji i dyskusji nad następującymi zagadnieniami: Jak rozumieć międzykulturowość i dlaczego międzykulturowe działania edukacyjne mogą być postrzegane jako ważny obszar wspierania rozwoju człowieka? Jakie wyzwania w obszarze edukacji międzykulturowej można identyfikować? Co warto wiedzieć w procesie konstruowania międzykulturowych praktyk edukacyjnych?

Jaką rolę w międzykulturowym procesie edukacyjnym odgrywa nauczyciel języka polskiego jako języka obcego? Co warto wiedzieć o komunikacji w językach pierwszych, drugich, częściowo przyswojonych, by móc skutecznie wspierać rozwój człowieka? Jaki jest język polski, którego chcielibyśmy nauczyć i w jaki sposób możemy go nauczać jako języka obcego?

 

dr Aneta Słowik – pracowała przez rok w Centrum Pomocy Uchodźcom i Migrantom w Wielkiej Brytanii, udzielała w Belgii wsparcia kobietom – analfabetkom, głównie w zakresie nauki języka francuskiego, była praktykantką w szkole podstawowej w Brukseli w klasie integracyjnej dla dzieci-migrantów, posiada doświadczenie pracy w świetlicach środowiskowych w Brukseli w społecznościach zróżnicowanych kulturowo.

 

mgr Łukasz Rogoziński - od ponad 10 lat uczy (się) języka polskiego jako obcego. Prowadził kursy na Uniwersytecie Wrocławskim, w Łotewskiej Akademii Kultury, ryskiej filii Uniwersytetu Laterańskiego. Przygotowuje rozprawę doktorską o trudnościach artykulacyjnych łotewskich studentów uczących się języka polskiego. Pracował w międzynarodowym projekcie badań nad ustną komunikacją naukową – „GeWiss”.

19.04.2018 | dr Agnieszka Szymajda

Otaczający nas świat dźwięków, rytmów, różnorodnych brzmień stanowi istotny element budujący życie wewnętrzne każdego człowieka. Świat ten pozwala nam rozumieć siebie, otaczającą nas rzeczywistość, staje się też kluczem do nawiązywania relacji z innymi. Improwizacje muzyczne wykorzystujące grę na prostych instrumentach perkusyjnych, odgłosy wydobywane z różnych przedmiotów mogą stać się fascynującą przygodą w odkrywaniu własnej kreatywności. Doktor Agnieszka Szymajda podczas seminarium podzieliła się swoimi doświadczeniami wchodzenia w świat improwizacji muzycznych dzieci oraz zaprosiła uczestników do aktywnego odkrywania własnego języka improwizacji muzycznej, twórczej zabawy dźwiękami, odgłosami, rytmami. Uczestnicy w tym celu tworzyli dźwięki, a własne ciało zmieniali w instrument o nieorganicznych możliwościach.

Agnieszka Szymajda: doktor nauk społecznych w dyscyplinie pedagogika, artystka muzyk, flecistka, muzykoterapeutka. Pracuje w Dolnośląskiej Szkole Wyższej. Przewodnicząca Zarządu Głównego Stowarzyszenia Muzykoterapeutów Polskich, reprezentantka Polski w European Music Therapy Confederation. Prowadzi zajęcia muzyczne z dziećmi w przedszkolach i muzykoterapię dzieci z różnorodnymi utrudnieniami rozwojowymi. Jej zainteresowania naukowe to muzyka jako przestrzeń doświadczania siebie i innych w kontekście edukacyjnym i  terapeutycznym. 

Czternaste seminarium z cyklu W poszukiwaniu nowych rozwiązań we wczesnej edukacji: forum wymiany myśli i doświadczeń pt. Dziecko w świecie muzycznych improwizacji 

05.04.2018 dr Aneta Słowik

temat: „Co to jest  stres akulturacyjny  i  co warto o nim wiedzieć?”; prowadząca: dr Aneta Słowik (Wydział Nauk Pedagogicznych, Dolnośląska Szkoła Wyższa)

W wystąpieniu przybliżyła zjawisko stresu akulturacyjnego (w ostrej fazie nazywanego również szokiem kulturowym), który może być doświadczany przez dorosłych, młodzież, dzieci w sytuacji zmiany kulturowej (np. uchodźców, expatów, repatriantów, migrantów). Przedstawiła również przyczyny i symptomy tego stresu identyfikowane w sferze psychicznej, społecznej oraz fizycznej człowieka.

Dr Aneta Słowik – pracowała przez rok w Centrum Pomocy Uchodźcom i Migrantom w Wielkiej Brytanii, udzielała w Belgii wsparcia kobietom – analfabetkom, głównie w zakresie nauki języka francuskiego, była praktykantką w szkole podstawowej w Brukseli w klasie integracyjnej dla dzieci-migrantów, posiada doświadczenie pracy w świetlicach środowiskowych w Brukseli w społecznościach zróżnicowanych kulturowo.

 

15.03.2018 | dr Maja Głowacka i dr Bogdan Ogrodnik

Trzynaste seminarium z cyklu W poszukiwaniu nowych rozwiązań we wczesnej edukacji: forum wymiany myśli i doświadczeń pt. Przyroda - zapomniana przestrzeń wszechstronnego rozwoju dziecka

Prowadzenie: dr Maja Głowacka i dr Bogdan Ogrodnik
Pracownia Edukacji Żywej (www.pez.org.pl)

 

Seminarium dotyczyć będzie działalności Pracowni Edukacji Żywej prowadzonej głównie na Śląsku i skierowanej do przede wszystkim szkół podstawowych oraz rodzin dzieci w wieku wczesnoszkolnym i przedszkolnym. Taki wybór grupy wiekowej podyktowany jest celami, które realizujemy w trakcie zajęć terenowych. Cztery lata temu postawiliśmy sobie pytania: Czy w samym sercu aglomeracji górnośląskiej, w Katowicach, można proponować dzieciom i młodzieży ciekawe zajęcia terenowe w lesie czy innym terenie przyrodniczym? Uczyć o zachodzących w nim zjawiskach? Obserwować dzikie zwierzęta lub ich ślady? Stwarzać przestrzeń do poznawania lasu za pomocą różnych zmysłów? Do jego odczuwania? Wprawdzie Katowice są wśród miast wyjątkowe pod względem lesistości, ale i tak czasami do zajęć musiała wystarczyć „zaniedbana” część parku czy teren zielony porośnięty chaotyczną roślinnością, który potocznie nazywamy nieużytkiem. Nazwa sugeruje, że taki teren jest w mieście niepotrzebny, a nawet niepożądany. Tymczasem okazuje się, że te miejsca nadają się do wykorzystania edukacyjnego na równi z lasem czy z parkiem, zwłaszcza że właśnie tutaj spotykamy nie tylko ślady zwierząt, ale i same zwierzęta. Takie momenty są dla dzieci w każdym wieku wyjątkowe. Pozwalają im spojrzeć inaczej na miejsce, które dotąd traktowały – być może – jak przysłowiowy „nieużytek” czy też „nienaturalny” (więc właściwie pozbawiony wartości) las. Podczas zajęć miejsce to okazuje się być pełne życia, w którym można odkryć różne przyrodnicze skarby, a czasami i przeżyć przygodę. Zajęcia terenowe mają znaczenie nie tylko poznawcze, ale i rozwojowe oraz wychowawcze. Rozwijają spostrzegawczość, uczą bezpiecznego poruszania się po lesie, koordynacji ruchowej, budują solidarność grupową czy, mówiąc ogólniej, stanowią profilaktykę tzw. Syndromu Deficytu Natury. Zwiększają motywację do nauki przedmiotów przyrodniczych, gdyż odrębność miedzy poszczególnymi naukami zaciera się w terenie. Warsztaty spotkały się z dużym zainteresowaniem zarówno wśród dzieci, jak i nauczycieli. Od zeszłego roku proponujemy szkołom cykl pięciu spotkań z tą samą klasą rozłożonych równomiernie na wszystkie sezony przyrodnicze.  Dla rodzin przez cały rok organizujemy kilkudniowe wyjazdy do wybranej agroturystyki w Beskidach, gdzie prowadzimy całodniowe zajęcia, w których uczestniczą duzi i mali. W ten sposób budujemy społeczność tzw. Kręgu Leśnych Rodzin. Przynależność do Kręgu polega na wyborze takiego stylu życia rodziny, w którym jest czas na wspólne wyprawy przyrodnicze jako rodzaj profilaktyki skutków Syndromu Deficytu Natury.  

czwartek 8.03.2018 | Prof. Maria Szczepska-Pustkowska

Wystąpienie poświęcone było dziecięcemu obrazowi/ obrazom Boga, jaki(e) wyłania(ją) się z listów pisanych doń przez dziewięciolatków. Zainteresowanie dziecięcymi listami do Boga nie jest nowe. W Polsce znane są publikacje rosyjskie (Dymow 1977), amerykańskie (Heller 1994), angielskie (Hample & Marshall 1998) i polskie (Zgółkowa 1994), które korzystały z  dziecięcych źródeł epistolarnych. Wspomniane publikacje – poza książką pod redakcją Haliny Zgółkowej – powstały jednak jako wynik eksperymentu literackiego i pozbawione były jakichkolwiek analiz. Jedynie Listy polskich dzieci do Pana Boga [H. Zgółkowa (red.), PAX, Poznań 1994)] zawierają zbiór takich listów uporządkowanych tematycznie i opatrzonych komentarzem. Centralną oś wstępnego szkicu wyników z badań epistolograficznych stanowi pytanie: Jaki(e) obraz(y) Boga wyłania(j) się z listów pisanych doń przez dzieci w młodszym wieku szkolnym? Traktując dziecko jako kompetentny podmiot i (współ)twórcę znaczeń, punktem ciężkości uczyniono treści (zawartość) dziecięcych listów kierowanych do Boga, choć analizy obejmują także konteksty: epistolarny, językowy i analizę rysunku. Kluczowe dla tematu zagadnienia zostały osadzone w kontekście teoretycznym dziecięcego filozofowania.  

czwartek 8.02.2018 | Paulina Hawrylewicz -Kowalska

„Co dalej z nauczaniem indywidualnym? Reforma edukacji a oczekiwania i potrzeby nauczycieli, uczniów i rodziców”, mgr Paulina Hawrylewicz-Kowalska

Wystąpienie dotyczyć będzie analizy konsekwencji wynikających ze zmiany przepisów prawa dotyczących organizacji nauczania indywidualnego, przenoszących możliwość realizacji tej formy nauczania tylko w miejsce zamieszkania ucznia. Zwrócimy również uwagę na wprowadzenie nowych rozwiązań prowadzenia zajęć w postaci zindywidualizowanej ścieżki kształcenia.

Prowadzenie: Paulina Hawrylewicz-Kowalska jest nauczycielką bloku przedmiotów humanistycznych (język polski, historia oraz wiedza o kulturze), pracuje z uczniami na różnych poziomach edukacyjnych (szkoły podstawowej, gimnazjum oraz szkół ponadgimnazjalnych), prowadzi też nauczanie indywidualne w ramach Kadr Indywidualnego Nauczania we Wrocławiu. Jest egzaminatorką Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, a także doktorantką Dolnośląskiej Szkoły Wyższej. Pod kierunkiem prof. DSW dr hab. Ewy Kurantowicz przygotowuje pracę doktorską na temat wymiarów transformatywnego uczenia się nauczycieli nietradycyjnych uczniów.

czwartek 1.02.2018 | dr Wojciech Gańcza

Dwunaste seminarium z cyklu W poszukiwaniu nowych rozwiązań we wczesnej edukacji: Forum wymiany myśli i doświadczeń pt. Fizyka od przedszkola.

Od początku naszego życia obserwujemy otaczający nas świat i uczymy się reguł nim rządzących. Zadajemy pytania i uczymy się rozumieć odpowiedzi. Poszukujemy wiedzy i wyjaśnień tego, co zauważamy, zaczynając samodzielnie eksperymentować – badając, co się stanie, jeśli... A to już dobry moment na rozpoczęcie przygody z naukami przyrodniczymi – fizyką, chemią czy biologią. Już widzę protesty: przecież to za trudne. Nie. Nie za trudne. Za to fascynujące. Jeśli wybierze się odpowiednią formę. Bo można opowiadać o nierównomiernie rozłożonych naprężeniach. Ale można też przebić balon na wylot patykiem tak, by nie pękł. A potem pokazać, na czym polega sztuczka. W czasie seminarium zademonstruję kilka ciekawych doświadczeń, które można przeprowadzić podczas zajęć w przedszkolu. 

Prowadzenie: dr Wojciech Gańcza

czwartek 11.01.2018 | prof. Bożena Muchacka

„Jak kształcić przyszłych nauczycieli edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej?”, prof. dr hab. Bożena Muchacka (Instytut Pedagogiki Przedszkolnej i Szkolnej, Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie).

Przedmiotem wystąpienia będzie problematyka  dotycząca jakości kształcenia nauczycieli  edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej, istotnych i koniecznych modyfikacji dotychczas realizowanych w Polsce programów kształcenia przygotowujących nauczycieli do ich przyszłej roli zawodowej.

 

Zainteresowania badawcze prof. Barbary Muchackiej dotyczą problematyki edukacji dzieci w wieku przedszkolnym i w młodszym wieku szkolnym, uwarunkowań osiągnięć szkolnych; problematyki wychowania dzieci (rodzina, przedszkole, szkoła). Zajmuje się m.in. zagadnieniem cech programów kształcenia i wychowania, strategii stosowanych przez nauczycieli w pracy z dzieckiem oraz kształceniem nauczycieli edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. 

- INFORMACJE -

Udział w wydarzeniu jest bezpłatny. Ilość miejsc jest ograniczona (obowiązują zapisy)

Regulamin seminarium:

Patronat honorowy:

Organizator:

Wydział Nauk Pedagogicznych DSW

 

Koordynator spotkań:

dr Agnieszka Zembrzuska

Kontakt:

czwartek@dsw.edu.pl

Myśli przewodnie Edukacyjnych Czwartków:

  • spotkania praktyków, ekspertów i badaczy oraz wymiana wiedzy i doświadczeń,
  • wzajemne inspirowanie się we wrocławskim/dolnośląskim/polskim środowisku edukacyjnym,
  • dyskusja wokół tematów pilnych, ważnych i ciekawych (w tym związanych z obecną reformą systemu edukacji),
  • poznanie praktycznych rozwiązań i najnowszych badań różnych wymiarów edukacji,
  • krytyczne odkrywanie trendów w edukacji formalnej i pozaformalnej,
  • przemiany współczesnego świata i społeczeństwa a edukacja.